Ομηρική Ευαγγελία


ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

Ευαγγελία, η καλή είδηση, ραψωδία ξ 152, 166

Η λέξη ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ, απαντάται 2 φορές στη ραψωδία ξ.
Ο Οδυσσέας φθάνει στο καλύβι του Εύμαιου και του ορκίζεται πως
ο πατέρας του Τηλέμαχου, έρχεται στην Ιθάκη με ΝΗΑ πλοίο Θεσπρωτικό.
Για αυτή την καλή αγγελία, το μήνυμα που του δίνει, δώρο θέλει,
να έχει ρούχα καλά να ντυθεί.
Μέσα σε αυτόν τον χρόνο, του λέει, ο Οδυσσέας θα είναι εδώ.
Ο Εύμαιος τον ακούει δύσπιστος και απογοητευμένος…..
όμως ο Οδυσσέας είναι πια ΕΔΩ.

150

ἀλλ’ ἐγὼ οὐκ αὔτως μυθήσομαι, ἀλλὰ σὺν ὅρκῳ,
ὡς νεῖται Ὀδυσεύς· εὐαγγέλιον δέ μοι ἔστω
αὐτίκ’, ἐπεί κεν κεῖνος ἰὼν τὰ ἃ δώμαθ’ ἵκηται·
ἕσσαι με χλαῖνάν τε χιτῶνά τε, εἵματα καλά·
πρὶν δέ κε, καὶ μάλα περ κεχρημένος, οὔ τι δεχοίμην.
ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσι
γίνεται, ὃς πενίῃ εἴκων ἀπατήλια βάζει.
ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ξενίη τε τράπεζα
ἱστίη τ’ Ὀδυσῆος ἀμύμονος, ἣν ἀφικάνω·
ἦ μέν τοι τάδε πάντα τελείεται ὡς ἀγορεύω. 160
τοῦδ’ αὐτοῦ λυκάβαντος ἐλεύσεται ἐνθάδ’ Ὀδυσσεύς,
τοῦ μὲν φθίνοντος μηνός, τοῦ δ’ ἱσταμένοιο,
οἴκαδε νοστήσας, καὶ τείσεται, ὅς τις ἐκείνου
ἐνθάδ’ ἀτιμάζει ἄλοχον καὶ φαίδιμον υἱόν.»

τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα·
«ὦ γέρον, οὔτ’ ἄρ’ ἐγὼν εὐαγγέλιον τόδε τείσω
οὔτ’ Ὀδυσεὺς ἔτι οἶκον ἐλεύσεται· ἀλλὰ ἕκηλος
πῖνε, καὶ ἄλλα παρὲξ μεμνώμεθα, μηδέ με τούτων
μίμνῃσκ’· ἦ γὰρ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν
ἄχνυται, ὁππότε τις μνήσῃ κεδνοῖο ἄνακτος. 170

Ομηρικό μήνυμα από το Θεσπρωτικόν  Ηπείρου

Αστραία ©©

Advertisements

Κριέ μου, κριέ μου


ΚΡΙΟΣ.ΟΔΥΣΣΕΑΣ

Κριός ι 447, 461
Η λέξη ΚΡΙΟΣ, αυτούσια, απαντάται 2 φορές στα Ομηρικά Έπη στην ραψωδία ι.
Ο Κύκλωπας παρατηρεί πως το κριάρι του βγαίνει τελευταίο και καθυστερημένο και του μιλά τυφλωμένος από τον Ούτι.  Κάτω από αυτό, πιασμένος με τα χέρια του από το μαλλί του κριαριού, στη κοιλιά του, βρίσκεται ο Ούτις Οδυσσέας που βγαίνει τελευταίος και δραπετεύει από την σπηλιά του Πολύφημου γιου. Εδώ παρατηρούμε, πως ο Οδυσσέας, ως πραγματικός ηγέτης και φιλέταιρος φεύγει τελευταίος, αφού βοήθησε και έδεσε όλους τους συντρόφους κάτω από τα αρνιά, το κοπάδι του αθέμιστου Κύκλωπα. Καμιά σχέση με τους σημερινούς αρχηγούς της πολιτικής μας ζωής που κυβερνούν ελέω θεού, και  πρώτα κοιτάζουν την πάρτη τους, τη τσέπη τους και ευλογούν τα γένια τους με νόμους «αμφίνομους»  και παρανόμους,  αφήνοντας τους συντρόφους τους στο έλεος κανιβάλων Πολύφημων χρηματοπιστωτικών εταιριών.
Ο Πρίαμος βλέπει τον Οδυσσέα σαν κριάρι, Γ 196 από τα τείχη της Τροίας μαζί με την ωραία Ελένη, αλλά εκεί ο Όμηρος, χρησιμοποιεί μιαν άλλη λέξη, κτίλος που σημαίνει  μπροστάρης κριός.
Το γ της εκλειπτικής είναι και το 0,  η πρώτη μοίρα του Κριού και η πρώτη ημέρα της Άνοιξης. Ο Κριός, το ζώδιο, είναι ένα τόξο 30 μοιρών στην εκλειπτική, τη ζώνη της γης που συμβαίνουν οι εκλείψεις, ευθυγράμμιση δηλ. των ουρανίων σωμάτων, τα κέντρα τους βρίσκονται στην ίδια ευθεία. Τώρα, πίσω από αυτό το κομμάτι της εκλειπτικής βρίσκεται ο αστερισμός του Υδροχόου με όλα τα αστέρια του, καθώς και τα επόμενα 2000 χρόνια.
Την εποχή του Κριού, πριν 4000 χρόνια βρισκόταν ο αστερισμός του Κριού και συνέπιπτε ζώδιο και αστερισμός μαζί.
Κάθε εποχή έχει τα σύμβολα της και τις χαρακτηριστικές λέξεις της, όπως την εποχή του Κριού πρωταγωνιστούσε ο Κριός, ο Άρης, την εποχή των Ιχθύων, οι Ιχθείς και ο Ποσειδώνας. Τώρα είναι ο Υδροχόος, ο Ουρανός και η Άρτεμις.

«κριὲ πέπον, τί μοι ὧδε διὰ σπέος ἔσσυο μήλων
ὕστατος; οὔ τι πάρος γε λελειμμένος ἔρχεαι οἰῶν,
ἀλλὰ πολὺ πρῶτος νέμεαι τέρεν’ ἄνθεα ποίης
μακρὰ βιβάς, πρῶτος δὲ ῥοὰς ποταμῶν ἀφικάνεις, 450
πρῶτος δὲ σταθμόνδε λιλαίεαι ἀπονέεσθαι
ἑσπέριος, νῦν αὖτε πανύστατος. ἦ σύ γ’ ἄνακτος
ὀφθαλμὸν ποθέεις; τὸν ἀνὴρ κακὸς ἐξαλάωσε
σὺν λυγροῖσ’ ἑτάροισι, δαμασσάμενος φρένας οἴνῳ,
Οὖτις, ὃν οὔ πώ φημι πεφυγμένον ἔμμεν ὄλεθρον.
εἰ δὴ ὁμοφρονέοις ποτιφωνήεις τε γένοιο
εἰπεῖν, ὅππῃ κεῖνος ἐμὸν μένος ἠλασκάζει·
τῶ κέ οἱ ἐγκέφαλός γε διὰ σπέος ἄλλυδις ἄλλῃ
θεινομένου ῥαίοιτο πρὸς οὔδεϊ, κὰδ δέ τ’ ἐμὸν κῆρ
λωφήσειε κακῶν, τά μοι οὐτιδανὸς πόρεν Οὖτις.» 460

ὣς εἰπὼν τὸν κριὸν ἀπὸ ἕο πέμπε θύραζε.

Αστραία ©©

Έαρος Ώρα


ΕΑΡ.ΔΙΟΜΗΔΗΣ

Ο Γλαύκος και ο Διομήδης ανταλλάσσουν τον οπλισμό τους. Αττική πελίκη του «Ζωγράφου του Hasselmann», περ. 420 π.Χ.

Έαρ, Ζ  148, τ 519
Η λέξη  έαρ που σημαίνει άνοιξη, απαντάται δυο φορές στα Ομηρικά Έπη.
Στην Ιλιάδα και στη ραψωδία Ζ 148 στην οποία
ο Διομήδης και ο Γλαύκος μονομαχούν και συνομιλούν.
Λέει ο Γλαύκος του Ιππολόχου, ο φαίδιμος γιος:
Τι με ρωτάς για τη γενιά μου, Τυδείδη μεγάθυμε,
όπως των φύλλων η γενεά, έτσι και των ανδρών
τα φύλλα ο   άνεμος χάμαδις χέει
και άλλα,  στην ύλη του δάσους τηλεθόωσα φύει,
όταν επιγίγνεται  η ώρα του έαρος.
Έτσι και των ανδρών η γενεά φυτρώνει ή απολήγει
Ζ Ιλιάδος

Τὸν δ᾽ αὖθ᾽ Ἱππολόχοιο προσηύδα φαίδιμος υἱός·
«Τυδεΐδη μεγάθυμε τί ἢ γενεὴν ἐρεείνεις; 145
οἵη περ φύλλων γενεὴ τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν.
φύλλα τὰ μέν τ᾽ ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέ θ᾽ ὕλη
τηλεθόωσα φύει, ἔαρος δ᾽ ἐπιγίγνεται ὥρη·
ὣς ἀνδρῶν γενεὴ ἣ μὲν φύει ἣ δ᾽ ἀπολήγει.

Αστραία ©©