Ο Χορός της Άνοιξης


ΑΝΟΙΞΗ ΠΝ ΝΤΕ 2015

  Οι  Πολύηχοι  του Έαρος

  τ Οδυσσείας    520

ὡς δ’ ὅτε Πανδαρέου κούρη, χλωρηῒς ἀηδών,
καλὸν ἀείδῃσιν ἔαρος νέον ἱσταμένοιο,        520
δενδρέων ἐν πετάλοισι καθεζομένη πυκινοῖσιν,
ἥ τε θαμὰ τρωπῶσα χέει πολυδευκέα φωνήν,

Όπως η κόρη του Πανδάρεου, η  χλωρή Αηδών

καλά άδει για το  εκ  νέο έαρ που  φθάνει

στα δένδρα με πυκνά φυλλώματα καθισμένη

και  εκεί κρυμμένη σκορπίζει  πολύηχη φωνή.

Τα λόγια της Πηνελόπης στον Οδυσσέα

Αστραία, Μάρτιος 2015, 21

 

Εαρινές Ραψωδίες


ΑΝΟΙΞΗ ΑΝΟΙΞΗ ΠΡΙΜΑΒΕΡΑ 2015

 στην Αλληγορία της Άνοιξης του Σάντρο Μποττιτσέλλι

Ανοίγοντας τις Πύλες  του  Εαρινού Χρόνου

Στο κέντρο της σύνθεσης δεσπόζει η μορφή της Αφροδίτης, ενώ πάνω από το κεφάλι της, ο Έρωτας ρίχνει τα βέλη του με τα μάτια δεμένα. Στο αριστερό τμήμα του πίνακα διακρίνονται οι τρεις Χάριτες και ο Ερμής. Στο δεξί άκρο, ο Ζέφυρος κυνηγά τη νύμφη Χλωρίδα, δίπλα από την οποία βρίσκεται η θεά των λουλουδιών Φλώρα.

ἔαρ, ἔᾰρος, τό, μεταγεν. Επικ. τύπος εἶαρ, εἴᾰρος· συνηρ. ἦρ, ἦρος· Λατ. ver, spring, ἔαρος νέον ἱσταμένοιο, στην αρχή της άνοιξης, σε Ομήρ. Οδ.· ἅμα τῷ ἔαρι, στο ξεκίνημα της άνοιξης, σε Ηρόδ.· ἐξ ἦρος εἰς Ἀρκτοῦρον, σε Σοφ.· μεταφ., στην ακμή ή στην καλύτερη περίοδο της ζωής, σε Ηρόδ. κ.λπ.· ἔαρ ὁρᾶν, αυτός που δείχνει ακμαίος και σπινθηροβόλος, σε Θεόκρ.· γενύων ἔαρ, δηλ. το πρώτο χνούδι στα μάγουλα και στο πηγούνι ενός νέου, σε Ανθ.ἐαρίζω, Αττ. μέλ. -ιῶ, περνώ την άνοιξη, σε Ξεν.ἐαρῐνός, , -όν, Επικ. εἰαρινός· σε άλλους ποιητές, ἠρινός· Λατ. vernus, ανοιξιάτικος, εἰαρινὴ ὥρη, η εποχή της άνοιξης, σε Ομήρ. Ιλ. κ.λπ.· ουδ. ἠρινόν, -νά, ως επίρρ., την περίοδο της άνοιξης, σε Ευρ.· ἠρινὰ κελαδεῖν, λέγεται για το χελιδόνι, σε Αριστοφ.ἐαρο-τρεφής, -ές (τρέφω), αυτός που ευδοκιμεί την άνοιξη, Liddell & R. Scott

Εαρινώς   Ηριγενώς

Αστραία, Μάρτιος 2015, 21