Ένα κορίτσι για τον Αχιλλέα


ΒΡΙΣΗΙΣ 15

«Η Βρισηίς οδηγείται στον Αγαμέμνονα από τους Ταλθύβιο και Ευρυβάτη.»

Τοιχογραφία του Τιέπολο στη Villa Valmarana της Βιτσέντζα (1757).

Η  ΔΙΟΜΗΔΗ, το κορίτσι του Αχιλλέα, σαν σκέψη του Διός κοντά του

Ι Ιλάδος

 αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης εὐπήκτου·
τῷ δ’ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε,   660

Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.
Πάτροκλος δ’ ἑτέρωθεν ἐλέξατο· πὰρ δ’ ἄρα καὶ τῷ
Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς
Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.

Μετά  ο Αχιλλέας  κάθευδε  στον  εσωτερικό μυχό της καλόχτιστης  σκηνής  του

με μια γυναίκα  που είχε  πάρει από την Λέσβο, θυγατέρα του Φόρβαντος, την Διομήδη  την  ομορφομάγουλη,

Ο Πάτροκλος  αντίκρυ ξάπλωσε. Δίπλα του, η Ίφις η εύζωνη , που του είχε δώσει ο θείος Αχιλλέας, όταν την άρπαξε από την Σκύρο, του Ενυέως την πετρωτή πόλην, όταν  κυρίευσε.

Η Ίφις, το κορίτσι του Πάτροκλου, ξακουστό δώρο του Αχιλλέως στον  αδελφικό του φίλο και ηνίοχο.

Σαν    ήχοι  αστεριών  σε άνεμο  ομηρικών αλλαγών

Η Αυτοκρατορία των Ομηρικών Λέξεων

Αστραία, 29 07 2015

Σείριος Αχιλλέας


ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΣΕΙΡΙΟΣ  15

Ζωγραφική απεικόνιση του διπλού αστρικού συστήματος Σείριος Α και Β

Η Ανατολή του Σείριου

Σε μερικές περιοχές θεωρούνταν ότι οι μέρες του Αυγούστου συμπίπτουν με την «εώα επιτολή» του Σείριου, την ανατολή δηλαδή του λαμπρότερου άστρου της νύχτας λίγο πριν από την ανατολή του Ήλιου. Όπως αναφέρουν οι Μάνος Δανέζης και Στράτος Θεοδοσίου:
«Ο Σείριος είναι το λαμπρότερο άστρο του αστερισμού του Μεγάλου Κυνός και η εώα επιτολή του σ’ αυτή τη χρονική περίοδο είχε συνδεθεί στην αρχαιότητα με τα κυνικά καύματα (τα dies caniculariae των Λατίνων), δηλαδή με τις θερμότερες ημέρες του έτους, τα οποία καύματα οι αρχαίοι απέδιδαν στην επί πλέον αύξηση της θερμοκρασίας από την υποτιθέμενη προσθήκη της ακτινοβολίας του Σείριου στην ακτινοβολία του Ήλιου». ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Το Τόξο  του Αχιλλέα

Αστραία

Η Λύρα του Αχιλλέα


ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΕΝΤ ΠΝ 2015

Ο Αχιλλέας με τον δάσκαλό του τον Χείρωνα

Ο Αχιλλέας ήταν γιος του Πηλέα (γι’ αυτό τον αποκαλούσαν και Πηλείδη), βασιλιάς των Μυρμιδόνων στη Φθία (σημερινή ανατολική – βορειοανατολική Φθιώτιδα) και της Νηρηίδας Θέτιδας. Ο Δίας και ο Ποσειδώνας συναγωνίστηκαν για το χέρι της μέχρι που ένα μαντείο αποκάλυψε ότι θα γεννούσε ένα γιο μεγαλύτερο από τον πατέρα του, οπότε και πολύ σοφά επέλεξαν να την δώσουν σε κάποιον άλλο. Σύμφωνα με το μετα-Ομηρικό μύθο, η Θέτις προσπάθησε να κάνει τον Αχιλλέα άτρωτο, βουτώντας τον στα νερά της Στύγας, όμως πιάνοντάς τον από τη φτέρνα, τον άφησε τρωτό σ’ αυτό το σημείο. (Δείτε Αχίλλειος πτέρνα). Ο Όμηρος, εν τούτοις, αναφέρει ένα ελαφρύ τραυματισμό του στην Ιλιάδα. Σε μια νεότερη και λιγότερο δημοφιλή εκδοχή, η Θέτιδα άλειψε το αγόρι με αμβροσία κι έπειτα το έβαλε πάνω από τη φωτιά ώστε να κάψει τα θνητά μέρη του κορμιού του. Διακόπηκε από τον Πηλέα και εγκατέλειψε πατέρα και γιό, εξοργισμένη. Ο Πηλέας τον έδωσε (ίσως μαζί με το μικρό φίλο του Πάτροκλο) στον κένταυρο Χείρωνα, στο όρος Πήλιο, να τον μεγαλώσει.ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Ποιο είναι το  ΤΡΩΤΟ  σημείο του Αχιλλέα που  τον κτυπούν, οι ΤΡΩΕΣ;

Το παρορμητικό  ΝΕΡΟ, ύδωρ,  το  θυμικό, ως γιός  υδάτινης θεότητος της Θέτιδος

που πρέπει να ελέγχει.

Ως   πρωτογενές πυρ, ΦΩΤΙΑ, είναι ανίκητος και άτρωτος.

Αστραία, Μάρτιος 2015,19