Δαιμονίη


ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΑΑ

Δαιμονίη : Αλληλοπροσφωνήσεις του Οδυσσέα και της Πηνελόπης

ψ Οδυσσείας

«δαιμονίη, περὶ σοί γε γυναικῶν θηλυτεράων
κῆρ ἀτέραμνον ἔθηκαν Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντες·
οὐ μέν κ’ ἄλλη γ’ ὧδε γυνὴ τετληότι θυμῷ
ἀνδρὸς ἀποσταίη, ὅς οἱ κακὰ πολλὰ μογήσας
ἔλθοι ἐεικοστῷ ἔτεϊ ἐς πατρίδα γαῖαν.    170
ἀλλ’ ἄγε μοι, μαῖα, στόρεσον λέχος, ὄφρα καὶ αὐτὸς
λέξομαι· ἦ γὰρ τῇ γε σιδήρεον ἐν φρεσὶν ἦτορ.»

τὸν δ’ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
«δαιμόνι‘, οὐ γάρ τι μεγαλίζομαι οὐδ’ ἀθερίζω
οὐδὲ λίην ἄγαμαι, μάλα δ’ εὖ οἶδ’ οἷος ἔησθα
ἐξ Ἰθάκης ἐπὶ νηὸς ἰὼν δολιχηρέτμοιο.

«Παράξενη πολύ! Από τις άλλες τις ωραίες γυναίκες μόνο σ’ εσένα
έβαλαν καρδιά ανελέητη οι Ολύμπιοι.
Άλλη καμιά γυναίκα δεν θα μπορούσε να το αντέξει,
να στέκει τόσην ώρα από τον άντρα της μακριά, όταν,
μετά από τόσα βάσανα και πάθη, γυρίζει πάλι στην πατρική του γη
κι έχουν περάσει είκοσι χρόνια ολόκληρα.
Αλλά, καλή γερόντισσα, έλα και στρώσε μου τώρα την κλίνη,
μόνος μου να πλαγιάσω – αυτή μέσα στα στήθη της
κρύβει καρδιά από σίδερο.»
Του αντιμίλησε με λογική και φρόνηση η Πηνελόπη:
«Παράξενος κι εσύ! Μήτε ψηλώνει ο νους μου μήτε περιφρονώ κανένα,
αλλά και δεν θαμπώνομαι – ξέρω καλά πώς ήσουν, όταν το αποφάσισες
να φύγεις από την Ιθάκη μ’ εκείνο το μακρόκουπο καράβι.

Μετάφραση Δ. Μαρωνίτης

Δαίμων σημαίνει ο δαήμων, ο φρόνιμος και περίφρων ( Κρατύλος Πλάτων)

Η Αυτοκρατορία των  Ομηρικών Λέξεων
στον Αιώνα του Παρόντος  Εαυτού

Αστραία
04 09 2016

Advertisements

Δαίμων


cd4ed-25ce25a325ce259525ce25a025ce25a425ce259525ce259c2b25ce25a325ce25a025ce259925ce25a425ce25992b25ce25a825ce25a82b15

Η σημασία του δαίμονος

Σωκράτης.
Και πραγματικώς, καλέ Ερμογένη, τι να σημαίνη άραγε το όνομα
δαίμονες; πρόσεξε, αν θα σου φανώ ότι λέγω κάτι τι.

Ερμογένης.
Λέγε και μη σε μέλει.

Σωκράτης.
Λοιπόν ηξεύρεις τι λέγει ο Ησίοδος ότι είναι οι δαίμονες;

Ερμογένης.
Δεν ηξεύρω.

Σωκράτης.
Ούτε ακόμη ότι λέγει ότι κατ’ αρχάς έγινε χρυσούν το γένος των
ανθρώπων;

Ερμογένης.
Αυτό τουλάχιστον το γνωρίζω.

Σωκράτης.
Λοιπόν λέγει περί αυτού:

Λοιπόν αφού η μοίρα εξωλόθρευσε αυτό το γένος, αυτοί ονομάζονται δαίμονες αγνοί κάτοικοι των καταχθονίων, αγαθοί, αλεξίκακοι, φύλακες των θνητών ανθρώπων.

Ερμογένης. Και τι με τούτο;

Σωκράτης.
Δηλαδή εγώ νομίζω ότι αυτός εννοεί όχι ότι το χρυσούν γένος είναι
πλασμένον από χρυσόν, αλλά ότι είναι αγαθόν και ωραίον. Ένδειξις
δε τούτου είναι, το ότι και ημάς λέγει ότι είμεθα σιδηρούν γένος.

Ερμογένης.
Πολύ ορθά.

Σωκράτης.
Λοιπόν και από τους σημερινούς, αν υπάρχη κανείς αγαθός, δεν
εννοεί ότι αυτός κατάγεται από εκείνο το χρυσούν γένος;

Ερμογένης.
Είναι πιθανόν βέβαια.

Σωκράτης.
Οι δε αγαθοί είναι τίποτε άλλο παρά φρόνιμοι;

Ερμογένης.
Φρόνιμοι.

Σωκράτης.
Λοιπόν μου φαίνεται ότι προ παντός τούτο εννοεί περί των
δαιμόνων, δηλαδή, διότι ήσαν φρόνιμοι και &δαήμονες&, τους
ωνόμασε δαίμονας και βλέπομεν ότι εις την αρχαίαν γλώσσαν μας
σύμφωνος είναι αυτή η λέξις. Ώστε καλά λέγει και αυτός και άλλοι
πολλοί ποιηταί, όσοι λέγουν ότι, όταν αποθάνη κανείς ο οποίος ήτο
αγαθός, αποκτά μεγάλην μοίραν και τιμήν και γίνεται δαίμων
σύμφωνα με αυτό το όνομα το οποίον σημαίνει φρόνησιν. Ομοίως
    λοιπόν και εγώ φρονώ, ότι κάθε άνθρωπος, ο οποίος είναι αγαθός,
    είναι δαιμόνιος, και εν όσω ζη και αφού αποθάνη, και ορθώς
    ονομάζεται δαίμων.

ΚΡΑΤΥΛΟΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Κ. ΖΑΜΠΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΕΞΗ